مجله خبری-سبک زندگی نگار: پرتاب چکش یکی از ۴ مادهٔ پرتابی در دوومیدانی است. ۳ مادهٔ دیگر پرتاب وزنه، نیزه و دیسک هستند.
قدیمیترین پیشروان ورزش پرتاب چکش مردان، به بازیهای Tailteann در حدود ۱۸۰۰ قبل از میلاد برمیگردد. این مسابقهها شامل پرتاب یک وزنهی متصل به یک طناب، یک سنگ بزرگ روی یک دستهی چوبی، یا حتی یک چرخ گاری روی یک محور چوبی میشد.
دیگر بازیهای باستانی شامل پرتاب یک توپ چدنی متصل به یک دستهی چوبی بود که ریشهی واژه پرتاب چکش به این مسابقهها برمیگردد. پرتاب چکش در سال ۱۸۸۷ استاندارد سازی شده و مسابقهها شکل امروزی تری بخود گرفت.
امروزه، واژه" چکش" در واقع یک توپ فلزی است که به یک سیم فولادی وصل است که در انتهای آن یک دسته محکم برای نگه داشتن وجود دارد. وزن این ابزار برای آقایان ۷. ۲۶ کیلوگرم و برای خانمها ۴ کیلوگرم است. پرتاب کنندگان از همان دوایر پرتاب وزنه استفاده میکنند و قفسهایی مثل قفسهایی مسابقات پرتاب دیسک اطراف آنها را محاصره نموده است. مثل پرتاب دیسک و وزنه، در این مسابقه هم پیش از پرتاب چکش داخل دایره میچرخند تا انرژی جنبشی وزنه زیاد شود.
محدودهی پرتاب چکش
چکش از دایره اى به قطر ۱۳۵/ ۲ متر که در داخل یک قفس حفاظتى قرار دارد و به وسیلهٔ حلقه اى از جنس آهن که با رنگ سفید، رنگ آمیزى شده و به صورت دایره درآمده پرتاب مى گردد. کف دایره باید از جنس سیمان یا آسفالت سخت و ناصاف باشد تا منجر به لغزیدن پرتاب کننده در موقع پرتاب نشود. کف دایره باید در حدود ۱۴ تا ۲۶ میلى متر پائینتر از لبهٔ بالائى حلقهٔ دایره باشد.
دایره پرتاب، داخل یک محوطهی حصارکشی شده قرار دارد تا امنیت تماشاگران تامین گردد
قوانین پرتاب چکش